Archive for ஜூலை, 2005

ஜகத்குரு

ஆத்மாவின் பூரணத்துவத்தை உண்மையை உணர்வதே உயிர்கள் உய்வதற்குரிய வழி. அந்த வழியை காண்பித்து உதவ குருவைத்தவிர வேறு ஒருவரும் துணையில்லை. பல வழிகள் பல மதங்கள் பல தத்துவங்கள் இருந்த போதும் குருவின் பெருமை எல்லாவற்றிலும் வலியுறுத்தபட்டிருக்கிறது. வைணவ மரபில் இறைவனுக்கு ஒரு தவறு இழைத்தாலும் பெரிய தண்டனை இல்லை. குருவின் கருணையிருந்தால் போதும் என்ற நம்பிக்கை உண்டு.

அத்வைத தத்துவங்களிலும் குருவின் பெருமை சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அடைய வேண்டிய நிலை, அதற்கு உதவும் குரு, முயற்சி செய்யும் சீடன் என்று மூன்று பேர் இருந்த போதும் இவர்கள் மூன்று பேருமே ஒருவர்தான் – உணர்தலில் தான் வேறுபாடு உள்ளது என்ற பொருள் படும்படி ஆதி சங்கரரின் ஸ்லோகங்கள் உண்டு.

ஆதிசங்கரரின் சீடர்களில் தோடகர் என்றொரு மகான். அவர் இயற்றிய
தோடகாஷ்டகம் என்னும் எட்டு ஸ்லோகங்கள் ஜகத்குருவான ஆதிசங்கரரின் பெருமைகளை பறை சாற்றுகின்றன. இந்த தோடகாஷ்டகம் என்ற ஸ்லோகங்கள் மிகவும் கடினமான சங்கத இலக்கண அடிப்படையில் இருந்தாலும் ஓதுவதற்கு மிகவும் அழகானவையாக நயமானதாக இருக்கின்றன.

இந்த தோடகாஷ்டகத்தின் ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்தையும் படிக்கும் போது ஆதிசங்கரரின் பெருமையும் தெய்வீகமும் வெளிப்படுவதோடல்லாமல் அவரிடம் தோடகருக்கிருந்த குருபக்தியும் வெளிப்படையாகிறது.

:ஸ்ரீதோடகாஷ்டகம்:

विदिताखिलशास्त्रसुधाजलधे महितोपनिषत्कथितार्थनिधे ।
ह्रुदये कलये विमलं चरणं भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

vidhithaakila saasthrasudhajaladhe mahithopanishathkathithaarthanidhe!
hrudhaye kalaye vimalam charanam bhava sankara dhesika may saranam!!

ஹே ஜகத்குரு: பாற்கடலைப்போன்ற சாஸ்த்ர கடலை கற்றுணர்ந்தவரே!
உபனிஷத் என்னும் பெரும் பொக்கிஷத்தின் பொருளை உலகுக்கு உணர்த்தியவரே! என்றும் என் இதயகமலத்தில் வைத்து போற்றும் உமது விமலமான பாதங்களிடம் சரணடைகிறேன் – நீரே அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

करुणावरुणालय पालय मां भवसागरदु:खविदुनहृदम् ।
रचयाखिलदर्शनतत्वविदं भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

karunaavarunaalaya paalaya maam bhavasaagaradhukkhavidhunahrudham
rachayaakiladharsanathathvavidham bhava sankara dhesika may saranam

கருணைக்கடலே! பிறவியினால் உண்டான துன்பகடலிலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்.
தத்வ ஞானத்தை நான் அறிந்துணர அருளுங்கள் – நீரே அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

भवता जनता सुहिता भविता निजबोधविचारण चारुमते ।
कलयेश्ररजिवविवेकविदं भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

bhavathaa janatha suhitha bavitha nijabodhavichaarana charumathe!
kalayeksharajeevavivekavidam bhava sankara dhesika may saranam !!

தங்களாலேதான் ஜனங்கள் ஆத்மானுபவம் பெற்று சுகமடைகின்றனர். சந்தோஷமடைகின்றனர். (நிஜபோத விசாரண) ஜிவனைப்பற்றிய உண்மையை உணர்வதில் சிரேஷ்டரே! எனக்கும் ஜீவ ப்ரம்ம பந்தத்தை உணரும் ஞானத்தை பெறச்செய்யுங்கள் – நீரே அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

भव एव भवानिति मे नितरां समजायत चेतसि कौतुकिता ।
मम वारय मोहमहाजलधिं भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

bhava eva bhavaanithi may nitharaam samajaayatha chethasi kauthukitha
mama vaaraya mohamahajaladheem bhava sankara dhesika may saranam

ஹே ஜகத்குரு! நீரே எல்லாம் எனக்கு – என் இறைவனே நீர்தான் என்று
உணரும் போது எனக்கு பரம சாந்தியும் சந்தோஷமும் நிம்மதியும் ஏற்படுகிறது.
எல்லையில்லாத அஞ்ஞானக் கடலிலிருந்து (மோஹமஹாஜலதீம்) நீரே என்னை
காப்பாற்றவேண்டும். நீரே அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

सुकृतेऽधिकृते बहुधा भवतो भविता समदर्शनलालसता ।
अतिदीनमिमं परिपालय मां भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

sukruthe-dhikruthe bhahudha bhavitho bhavitha samadarshanalaalasathaa
athidheenamimam paripaalayamaam bhava sankara dhesika may saranam

பலவிதமான அனுஷ்டான ஆசாரங்களை உணர்ந்து செய்யும் போதுதான் தன்
னையே உணரும் ஆவல் பிறக்கிறது. அதி தீனமிமம் பரிபாலய – மிகவும் தீனனான என்னை காப்பாற்றுங்கள் – எனக்கும் அதை உணர்த்துங்கள் – நீரே
அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

जकतीमवितुं कलिताकृतये विचरन्ति महामहसश्छलत: ।
अहिमांसुरिवात्र विभासि गुरो भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

jagatheemavithum kalithakruthaye vicharanthi mahaamahasaaschalatha
ahimaamsurivaathra vibhasi guro! bhava sankara dhesika may saranam

ஹே குரு! தெய்வம் பல வடிவத்திலும் வேஷத்திலும் உலகைக்காக்க உலவுகி
றது. அந்த வடிவங்களிலெல்லாம் சூரியனைப்போன்று பிரகாசிப்பவரே! – நீரே
அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

गुरुपुंगव पुंगवकेतन ते समतामयतां नहि कोऽपि सुधी ।
सरणाकगतवत्सल तत्वनिधे भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

gurupungava pungava kethana the samathamayathaam nahi kopi sudhee
saranaagathavathsala thathvanidhe bhava sankara dhesika may saranam

சிரேஷ்டமான குருவே! – ரிஷபத்தை சின்னமாக கொண்ட இறைவா ! உமக்கு ஈடு எவருமில்லை. அடைக்கலமானவர்களுக்கு சரணாகதி அளிப்பவரான
தத்வ பொக்கிஷமே – நீரே அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

विदिता न मया विशदैककला न च किंचन काञ्चनमस्ति गुरो ।
द्रृतमेव विधेहि कृपां सहजां भव शंकर देशिक मे शरणम् ॥

vidhitha na maya visadhaikakala na cha kimchana kaanchanamasthi guro
dhruthameva vidhehi krupaam bhava sankara dhesika may saranam

ஞானத்தின் ஒரு பகுதிகூட என்னால் முழுதுமாக பிழையின்றி கற்கப்படவில்லை. கல்வி செல்வத்தின் ஒரு துளி கூட என்னிடம் இல்லை. ஹே குரு! உமது பரம கருணையினாலே என்னை ஆசீர்வதியுங்கள் – நீரே அடைக்கலம் – ஹே சங்கர தேசிகா:

: தோடகாஷ்டகம் முற்றும் :

பின்னூட்டமொன்றை இடுங்கள்

மூன்று ஸ்லோகங்கள்

मनस्ते पादाब्जे निवसतु वच: स्तोत्रफणितौ
करौ चभ्यर्चायं श्रुतिरपि कथाकर्णनविधौ
तव ध्याने बुध्दिर्नयनयुगलं मूतिविभवे
परग्रन्थान्कैर्वा परमशिव जाने परमता ॥

– சிவானந்த லஹரி

ஹே ஈஸ்வரா! மனஸ்தே பாதாப்ஜே நிவஸ்து – என் மனம் உன்பாதங்களிலேயே இருக்கட்டும். வச: ஸ்தோத்ரபணிதெள – வாக்கு உன்னையே போற்றட்டும். கரெள சப்யார்சயம் – என் கைகள் உன்னையே வணங்கட்டும். க்ஷுதிரபி கதாகர்ணனவிதெள – என்செவிகள் உன் கதையையே கேட்கட்டும். தவ த்யானே புத்தி – என்புத்தி உன்னையே த்யானிக்கட்டும். நயனயுகலம் மூர்த்திவிபவே -என் கண்கள் உனது உருவையே தரிசிக்கட்டும். என் அவயங்கள் எல்லாமே உனக்கே என்றான பிறகு வேறெந்த தத்துவங்களுக்கும் எப்படி புலனை கொடுக்கமுடியும்? எல்லாமே நீயே என்றானபிறகு மற்ற தத்துவங்களின் பயன் ஏதுமில்லை. பரக்ரந்தான்கைர்வா பரமசிவஜானே பரமத!


जिह्वे कीर्तय केशवं मुररिपुं चेतो भज श्रीधरं
पाणिद्वन्द्व समर्चय अच्युत कथा: श्रोत्रद्वय त्वं श्रुणु ।
कृप्णं लोकय लोचनद्वय हरेर् गच्छ आङिघ्र युग्मालयं
जिघ्र घ्राण मुकुन्दपाद तुलसीं मूर्धन् नमाधोक्षजम् ।।

– குலசேகராழ்வாரின் முகுந்தமாலை

ஏ நாவே – கேசவனையே போற்றட்டும் – ஜிக்வே கீர்த்ய கேசவம். முரரிபும்சேதோ பஜ: மனமே முராரியயே வணங்கு. கைகளே.. ஸ்ரீதரனையே தொழுங்கள். செவிகளே அச்சுதனின் கதையையே கேளுங்கள். க்ருஷ்ணம் லோகய லோசனாத்வய – கண்களே கண்ணனிடமே இருங்கள் – ஹரேர் கச்சாங்க்ரியுக்மாலயம் – கால்களே ஹரியின் ஆலயத்துக்கே செல்லுங்கள் – ஜிக்ரா க்ராண முகுந்தபாத துளசீம் -மூக்கே.. முகுந்தனின் பாதத்தில் உள்ள துளசியின் மணத்தையே முகருங்கள். மூர்தான் நமாதோக்ஷஜம் – சிரசே… மஹாவிஷ்ணுவையே வணங்கு.


जपो जल्प: शिल्पं सकलमपि मुद्राविरचना
गति: प्रादक्षिण्यऋमणमशनाध्याह्रुतिविधि:
प्राणामस्संवेशस्सुखमखिलमात्मार्पणदृशा
सपर्यापर्यायस्तव भवतु यन्मे विलसितम्

– ஆதிசங்கரரின் செளந்தர்யலஹரி

ஹே அம்பா! ஜபோ ஜல்ப : நான் பேசுவதே உன் ஜபமாகட்டும். சகலம் சில்பம்அபி முத்ர விரஞ்சனா – என் கை அசைவுகள் உன் பூஜைக்கான கைஅசைவுகளாகவே இருக்கட்டும். கதி ப்ரதக்ஷிண்யா க்ரமணம் – என் கால்கள் நடக்கும் போது உன்னைச்சுற்றி வரும் திவ்ய ப்ரதக்ஷிணமாகவே இருக்கட்டும். ஆஸனாதி ஆஹுதி விதி – என் புலன்கள் உணர்வதெல்லாம் உன்னுடையதாகவே ஆகட்டும். ப்ரணாமஸ்ஸம்வேஷா – நான் கீழே படுத்து உறங்குவதும் கூட உனக்கு வணங்குவதாகவே ஆகட்டும். சுகம் அகிலம் ஆத்மார்பணாத்ருச சபர்யா பர்யாயா தவ பவது யன்மே விலசிதம் – ஆத்மாவே அர்பணித்த பிறகு நான் என்ன செய்தாலும் அது உனக்கு செய்யும்பூஜையாகவே இருக்கட்டும்.


பின்னூட்டமொன்றை இடுங்கள்